wijvenweek

#wijvenweek: Crap counting

Alle goede dingen die je overkomen opsommen is tegenwoordig populair op heel wat blogs. En terecht. Soms denk ik er aan om het ook eens te doen, zodat ik me de goede zaken herinner wanneer het einde van de wereld zich weer aankondigt. Gelukkig kan ik zeggen dat ik mezelf beschouw als een ware geluksvogel. Er overkomen mij zo vaak veel goede en leuke dingen waardoor ik de slechte zaken snel vergeet. Omdat er op één week eerder twintig goede dingen dan slechte zaken gebeuren, lijst ik hieronder de pareltjes op uit mijn voorlopig leven.

Crap

  • De eerste afbeelding spreekt boekdelen, nietwaar? Altijd, als mijn broer op de pot gezeten heeft.
  • Het moment waarop ik besefte dat ik een verkeerde keuze in verband met mijn thesis had gemaakt.
  • Die dag waarop ik plots een bril moest dragen.
  • Waar zijn de sleutels? Had ik die mee? Waar zijn ze? Ik had die toch in dat vakje gestoken? Ik vind ze niet. Ik dacht nochtans – OMG. Ik ben mijn sleutels verg- ah, hier zijn ze. #heartattack

overreacting

  • Wanneer we halverwege X zijn en het lief zegt; “Ik ga eens kijken hoever ik kan rijden zonder te tanken. Kijk het lichtje brandt al.” Not funny!
  • Die keer in het vliegtuig dat ik bijna stikte.
  • De man die met een bleitend broertje voor de deur stond met pa zijn horloge (ongeval, maar papa leeft nog).
  • Die keer toen ik alleen naar Engeland moest, zonder collega zoals gepland. Voor drie weken.
  • Het moment waarop ik besefte dat Acer brol is en ik een haat/liefde relatie ontwikkelde met mijn eerste laptop.

  • Het moment waarop ik tegen een andere auto reed.
  • That one time… in het pashokje toen er iets in mijn rug schoot en ik niet meer kon bewegen.
  • Toen de dokter me vertelde dat mijn amandelen er uit moesten.
  • F**k, de dissolvant is op. Every. Single. Time.
  • Dit weekend: bijna dood dankzij onoplettende ´£@#*$!
  • Die keer toen ik besefte dat ik € 30 te veel had betaald in een restaurant.
  • Onderstaande die kakt op de vers gepolijste auto!

  • Dat ik vandaag voor niets naar Antwerpen ben gereist. Les was afgelast vanwege de nationale… Enfin. Om mezelf te troosten ben ik met Foxy naar de Meir gelopen voor een uurtje. En hebben we dezelfde broek gekocht.

  • Een postbode die een pakketje heeft voor de buren en mij daarvoor verstoord.

En u?

Wat is het ergste dat u al overkwam?

About these ads

30 reacties op “#wijvenweek: Crap counting

  1. Ik geef toe, dat met die lege tank doe ik ook.
    Het ergste dat mij al overkwam? Ik denk toch wel op een muur gekatapulteerd worden en dan een lift krijgen van de ambulance.
    Maar als je naar het nieuws kijkt, is alle leed vrij relatief …

      • Dat er over bericht wordt, ok. Dat we op de hoogte geworden houden ok. Dat we de 25.000 dag op rij tien pagina’s krant, 5 journaals en minstens evenveel relletjes krijgen, niet ok.

        • Volledig mee eens, als ze vragen ook gelijk op fb, vragen om geen foto’s te verspreiden waarop de getroffenen staan.. het is soms erg om te zien hoe goed mensen dat respecteren.. of respect voor hebben (lees hier: GEEN respect!)

          • Ja dat is echt erg!
            Ze zouden er beter over zwijgen in de media en de familie en de ouders enzo, tijd EN privacy om het stilletjes aan te laten verwerken…
            Maar ja, als er iets gebeurt is moeten ze er direct alles over verspreiden! Echt erg!

  2. Je noemde hem al: de keelamandelen eruit op mijn 37e. Dat vond ik nog erger dan mijn bevalling! Wat doet dat f*cking zeer. Ik spaar ook niemand die dat moet ondergaan: ik zeg ze dat dat héél erg pijn doet!

  3. Pfffff als ik alle crap moet oplijsten… dat deed ik vroeger wel s, maar dan had ik de neiging nog veel sneller en veel verder weg te zinken in mijn pessimistische buien dus ik weiger nog iets anders te doen dan me op de blessings te concentreren. Sorry ;-)

  4. Ik overreact ook vaak als ik eens wat kwijt ben. Het eindigt er meestal mee dat ik opgelucht ben dat ik het weer gevonden heb en dat de rest nog in paniek rondrent om mijn paniek. :-)

  5. Hahaha voor niets naar Antwerpen!
    En dat konden ze niet op voorhand laten weten? :)
    En het ergste dat mij al is overkomen op zich niets speciaal, maar als ik dan toch iets moet zeggen:
    Mijn voet die volledig uit de kom was en waardoor ik 2 nachten in het ziekenhuis ben moeten blijven.
    En toen ik als peuter of kleuter genaaid werd onder mijn neus.
    En wijsheidstanden laten trekken, maar op zich ook weer niet. :)

  6. Ik weet nog iets, dat ik nooit zal vergeten!
    14 februari 2011, toen ik nog in Geel op school zat, dat de trein ‘s morgens ineens brussk stopte en dat we uiteindelijk te horen kregen, dat er iemand voor ONZE trein was gesprongen.
    En op school kwamen we te weten, dat het iemand van ONZE school was die voor onze trein was gesprongen. :s
    En dat er 2 dagen daarvoor iemand van onze school zijn eigen had opgehangen…

  7. Er staan een aantal herkenbare dingen in ! :) En wees blij dat je je amandelen nog hebt hoor. Ik heb de mijne een paar jaar geleden moeten laten weghalen. De dokter vond het wel een goed plan om me dan ook ineens aan mijn sinussen te opereren. Ik kon niet ademen door mijn neus nadien én ging dood elke keer ik moest slikken. Pure horror :)

Vul hier uw verlichtende mening in:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log Out / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log Out / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log Out / Bijwerken )

Verbinden met %s