Mag er even een blog met een hoger filosofie- en lager beautygehalte gepost worden in dit rijk der nagellak & schoonheid? Kunnen mijn trouwe onderdanen daar akkoord mee gaan? Zullen jullie mijn gezaag, geklaag en onzekerheid overleven? Dat alles en nog veel meer zal u te weten komen na het lezen van deze überreflecterende post over het onbestaande leven van deze student.
Reflecteren, reflecteren, wie zijn best doet zal het leren….
Ja, ja! Insert Samson, but my piont is:
In de tijd van Artevelde ging ik onder volgend motto door het (studenten)leven:
Als ik wil reflecteren dan draag ik wel een fluo vestje, Artevelde!
Maar na twee jaar geen Arteveldereflecties te hebben gedaan, komt er nu een periode waar ik wel even zal moeten nadenken over de toekomst. Binnenkort -hopelijk, please god, please- zal ik vaarwel zeggen tegen het studenten leven. Een leven waar ik ondertussen sinds mijn drie jaar aan vast zit. Na 21 jaar studeren zal het gewone schoolleven onverbiddelijk ophouden en zal ik mij op de reeds verzadigde arbeidsmarkt moeten smijten.
Wat als?
En, beste onderdanen, uw prinses is bang. Bang voor het onbekende, de twijfels, de afwijzingen, de levensbelangrijke keuzes die gemaakt moeten worden, bang van financiële beslissingen, verhuizen, de gevreesde papierenrompslomp etc. Zal ik het wel kunnen? Zal ik alle juiste beslissingen maken? Zal ik mij over mijn twijfelen kunnen zetten zodat we geen kansen mislopen? Is het verstandig om altijd direct ergens op in te gaan? Is het… Enfin, de vragen legio. De antwoorden zoek. Falen uit den boze.
Ik hoop in september afgestudeerd te zijn met een Master in Taal- en Letterkunde Engels. Maar dat lijkt soms zo onmogelijk én ver weg en met andere momenten zo dichtbij dat ik dat diplomapapier al kan ruiken. Wie zal het zeggen, er kunnen altijd ongelukken gebeuren. Ik ben op dat vlak eerder pessimistisch dan realistisch maar karma gaat mij ten minste niet in de rug stabben. U merkt het alleen in het Engels lesgeven les krijgen heeft ook zo zijn nadelen, zo weet ik vaak alleen het Engelse woord maar niet de Nederlandse vertaling.
De grens voorbij
Het echte leven lonkt. Ik zal binnenkort niet meer de student zijn maar iemand anders en ik kan niet altijd even goed omgaan met drastische veranderingen. One of the many defects. Ik ben niet perfect maar ik probeer dat ten alle tijden te zijn wat mijn stressniveau uiteraard aanzienlijk de hoogte induwt en mijn levensverwachting evenredig doet dalen. Nu ik er zo over nadenk, had ik waarschijnlijk al tien jaar dood moeten zijn maar daar zal het ultrafijn stof dat hier in België lekker geconcentreerd door de lucht zweeft, mij zeker bij helpen. Betrapt! Ik keek gisteren zowaar naar Telefacts (vtm). Shhhhh!
Geen spam in uw mailbox?
De radiostilte kwam door een examen op maandag en het veel te goede weer. Dan leef ik liever even in de tuin met veel zonnecrème & een bikini dan dat ik achter een computerscherm moet kruipen. Bovendien heb ik afscheid moeten nemen van een uiterst gewaardeerde en zeer speciale onderdaan die zich gelukkig weldra terug bij ons vervoegt. Dan zwijg ik nog van het bruuske emotionele afscheid van ons 30-jaar oude wasmachine & de 20-jaar oude eettafel en stoelen. Dat allemaal in een week, waar gaat dat hier naartoe? (Maar, ik en de nieuwe wasmachine zijn twee handen op één buik).
En u?
Heeft u goede raad voor dit bang hart (insert Rob de Nijs). Ervaart/de u de omschakeling op dezelfde manier? Zijn er dingen waar ik op moet letten? En nog beter: heeft u ook genoten van de zwoele zomerdagen die nu jammer genoeg even tot een eind komen? Gelukkig ben ik al een beetje gebruind, u toch ook?
PS: De bronnen van de afbeeldingen ziet u door er op te klikken. U wordt stante pede naar de originele versie gestuurd en dat altijd als de bron niet apart vermeld wordt.
Do not fear the unknown, my dear
Die papierenrompslomp wijst zichzelf wel uit, and if not, ik heb het al allemaal eens meegemaakt, dus ik zal je met raad en d(r)aad kunnen bijstaan. Die onzekerheid in het werkveld is redelijk k*t, maar dat is het lot van een beginnende leerkracht. Misschien (hopelijk!) ligt het voor Masters anders!
Ik weet dat ik je met al mijn vragen kan komen lastig vallen en daar ben ik je uiteraard nu al heel dankbaar voor, Vrouw!
Ik zie dit nu pas. Het is dan ook een eeuw geleden dat ik op mijn wordpress heb ingelogd. Uiteraard kan je altijd bij je Vrouw terecht. Daar dienen Vrouwen voor.
hier zit nog zo’n schijtlijster xD wij lijken echt in zo veel dingen op elkaar, het kan haast niet anders of wij zijn in een vorig leven nog familie geweest!
Shut up! Je leest mijn gedachten! ik ben gek genoeg om in een vorig leven te geloven dus: “Hallo, gereïncarneerde zusjes!” *zwaai*
I know exactly what you mean. Ik studeer ook bijna af en lig er nachten lang van wakker wat ik in godsnaam moet aanvangen met de rest van mijn leven. Ik denk dat de toekomst vooral zichzelf zal moeten uitwijzen. Ik heb me voorgenomen om ten eerste van de vakantie te genieten, want tzal ook de laatste zijn ( toch zo’n lange vakantie that is) en daarna probeer ik een job te vinden die mij aanstaat en waar ik niet spontaan van over mijn nek ga. En als dat lukt, komt de rest vanzelf ( hoop ik). Denk dat iedereen op dit punt in zijn leven wel een beetje clueless is.
Godzijdank!
UIteindelijk komt alles goed
Laten we het hopen.
Lijkt me heerlijk om klaar te zijn met school, ookal ‘moet ik genieten van dat ik nog zo jong ben.’.
Ja, ik heb dat ook zo lang moeten horen… Maar school, zeker voordat je naar het hoger gaat is niet zo leuk want je hebt allerlei vakken die je geen zak interesseren enzo… Hoger onderwijs is leuker maar je hebt wel veel meer kopzorgen. Aan de ene kant gaat dat ongelofelijk wijs zijn om uit dat schoolleven te raken, maar aan de andere kant… Er komt veel bij kijken, bij het echte leven. Maar daar moet jij je nog niets van aantrekken. Geniet van je jeugd, eer je mijn leeftijd hebt wil je al snel eens terug
Bible!
Over hetgeen dat ge zei van: Als ik wil reflecteren, dan draag ik wel een fluovestje. Daar is ook een fb pagina van.
Omai, 21 jaar studeren. Lijkt wel een eeuwigheid!
En je zult wel eeuwig in het schoolleven blijven zitten hé, maar het is idd een grote verandereing.
Krijgt ge u resultaten eind juni of pas eind augustus-begin september?
Dat van dat je soms niet op een nederlands woord komt en dat je die wel weet in het Engels heb ik bij u al enkele keren gemerkt. :p
Heu? Ongeveer al 10 jaar dood zijn? Hoezo?
En hetgeen dat na u studentenleven gaat komen, zal zeker hetgeen zijn waar ja naar uit gekekeen hebt. Het zal de moeite waard zijn!
Groetjes!
Ik ben uiteraard fan van de FB pagina. Ik wou het er nog bij zetten maar heb het dan toch nog weggedaan.
Hhhaaha, geweldig!
Advies van tante Jill: alles komt goed ! En geloof me, dat is echt zo
Niet te veel stressen en rustig uitkijken naar een job die je écht graag doet. De rest komt allemaal vanzelf. Pinky swear 
Bruin geworden? Ik? Nooooooit! Hoe lang het ook goed weer zal zijn:P
En dat van het Engelse woord wel weten maar het Nederlandse niet, dat heb ik ook. Soms echt heel erg. Dan kan ik gewoon niet meer op de simpelste dingen komen.
En als ik heel eerlijk mag zijn ben ik zo blij dat ik deze angsten nog even van mij af mag schuiven. Ik ga na mijn afstuderen over een paar weken beginnen aan een nieuwe opleiding. Ik word geen eeuwige student, maar ik heb gewoon even een paar jaartjes extra buiten het ‘echte leven’ nodig. Ik ben er gewoon echt nog niet klaar voor:)
Het werken is het probleem niet, het is de verantwoordelijkheid die overal bij komt kijken die mij laat beven.
Lieve schat, niet bang zijn. Je kunt het. Iedereen kan het. Zie het maar als iets spannends, een uitdaging. Tuurlijk is het moeilijk om uit je vertrouwde positie als student te stappen. Maar het is goed voor je karakter. Je zult zien dat je er emotioneel sterker van wordt. Als mijn zoon ergens bang voor is zeg ik: wees maar dapper. Ik adviseer jou hetzelfde.
En ja, ik heb ook genoten van het mooie weer en baal als een stekker dat het nu (hier) weer regent
Dank je voor deze bemoedigende woorden. Dat doet deugd.
Laat je niet doen door al die what if’s… Je kunt het, zeker weten ! Enne …als de lucht invalt, hebben we allemaal een blauwe frak aan toch ?
Succes & fun gewenst.
Toen ik al werkte kwam ik een keer een oud-klasgenoot tegen die studeerde aan de universiteit. Hij zag ertegen op om te gaan werken, hij kende niets anders dan scholen en studeren. Ik bewonderde hem omdat hij zo hard studeerde, hij bewonderde mij omdat ik al werkte. Op dit moment is hij een zeer gerespecteerde econoom en adviseur in Londen.
Als je een stapje zet, gaat de rest vanzelf. Don’t worry …
Mor kind toch, dat komt allemaal goed immers!!! Ge moet dat eigenlijk zonder nadenken doen, die schoolpoorten definitief achter u dichttrekken. Ik heb dat heel slinks gedaan: mezelf doen geloven dat ik vier jaar zou studeren en dan na een half jaar ineens zonder waarschuwing – hoewel, de januari-examens waren een duidelijk teken aan de wand – de boel de boel laten en u op de arbeidsmarkt gooien. Neen ge vindt misschien niet direct uw droomjob en neen ge zult nooit zeker weten of “dit het nu is”, maar het is niet omdat ge één keuze maakt dat ge daar voor de rest van uw leven aan vasthangt. There’s always an achterpoortje om te ontsnappen. Die ‘grote stappen’ die elkaar nu gaan opvolgen – afstuderen, job zoeken, samenwonen, noem maar op – die lijken misschien groots en spannend maar uiteindelijk is het gewoon leuk om je plekje in dit leven te zoeken en op den duur komt alles vanzelf op z’n pootjes terecht. ‘Wat als’ zo mag je niet (doem)denken, dat bestaat niet. Nah!
Ik zal deze leuze zeker in mijn achterhoofd houden!
Haha, bij mij komt de angst ook al op… Volgend jaar moet ik mn scriptie schrijven, maar daar schijt ik hem nu ook al voor en al helemaal voor het idee als ik straks echt klaar ben…Kan zelf ook erg moeilijk tegen het idee van verandering, maar als die er dan zo is, dan ben ik er ook wel weer snel aan gewend. Het gaat jouw vast wel lukken!
De ijsprinses to the rescue!
Enig idee hoeveel een flesje OPI in de winkel kost, hierzo?
Ik ben énorm verliefd op de Minnie-Mouse collectie, en verdien na de examens wel een cadeautje, dus prijzen aan’t vergelijken
Ik denk dat je al snel iets rond de 12 euro zal kwijt zijn en in België zou ik zelfs niet weten waar je het direct moet gaan kopen, buiten online.
Blijkbaar in de Planet Parfum in Gent
Wat? OMG! Ik kan mij nu echt op het hoofd slaan dat ik daar nooit binnen ga! Waaaaa!
Ik ben na dit schooljaar nog een jaartje student, en daar ben ik blij om. Hoewel ik nog niet direct moet gaan werken, heb ik er nu al wat schrik voor. Dat studentenleven gaat me veel te goed af en wil dat nog voor geen geld van de wereld inruilen voor het werkveld. (Hoewel slechte uitdrukking, want geld kan ik altijd wel gebruiken)
Maar dat zal wel meevallen, dat werkveld. Menig voorganger heeft het u voorgedaan, die stap van student naar werkmens.
De reden waarom ik verder ben gaan studeren was dan ook omdat ik absoluut niet klaar was voor het echte leven, maar nu heeft het lang genoeg geduurd. Ik ben het een beetje beu. Vooral de stress die er komt bij kijken
Whoehahahahahahaha, toen ik afstudeerde kon ik nog steeds niks,…….maar geen nood je leert het met vallen en opstaan,……..uiteraard is het gedaan met het luxeleventje van een student, het wordt tijd voor de harde realiteit, saaie collega’s, van de klasgenootjes was je na een jaar vanaf
, de collega’s blijven, de ergernissen en frustraties van het dagdagelijkse beleid en zo kunnen we nog wel een tijdje doorgaan,………:-):-), neen hoor het loopt allemaal vanzelf en als je merkt niet op je plaats te zitten, moven,……..er zijn zoveel mogelijkheden,……neem ze en ontplooi jezelf,…….al dan niet met nagellak 
!!!
Maak je maar niet te veel zorgen, je komt er wel.
Twijfelen aan jezelf blijf je altijd doen, doe ik op mijn 50e ook nog. Stel je voor, mensen die nooit aan zichzelf twijfelen, daar wil je toch niet mee omgaan? Afwijzingen blijken achteraf dikwijls een zegen te zijn geweest. Ik moet er niet aan denken dat ik bij mijn eerste sollicitatie aangenomen was — wat een saai leven zou ik gehad hebben.
En je hebt in elk geval mooie nagels.
Wauw, wat lijkt me dat heerlijk om helemaal klaar te zijn met school! Ik begrijp je twijfels wel, in 1 keer is toch alles voorbij en dan sta je er helemaal alleen voor. Volgens mij komt het helemaal goed met je. Helaas moet ik zelf eerst nog de Havo afronden en dan pas naar het HBO, oei oei oei wish me good luck! Haha
Niet teveel zorgen maken lieve prinses, alles komt helemaal goed met je
En het leven is sowieso vallen en opstaan, ik weet er alles van!! Je leert er alleen maar door in de loop van de jaren 
Heel veel succes met afstuderen, je kunt het!!
Meid! Je begint aan je professionele leven; je zal keuzes maken, verkeerde, dat ook, maar het komt uiteindelijk weer goed. En dan dient er zich een nieuw probleem aan. Dat je ook weer oplost. En dat, mijn beste, heet ‘het leven’. Veel succes!
Daar ga je vanzelf inrollen, dat zul je wel zien. Dezelfde vragen zul je wel gehad hebben toen je ging studeren, niet? En laat die blogjes met een hoger filosofie gehalte maar komen, want over nagel – en weet ik veel wat andere lak, kan ik meestal niet meepraten.